Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde

Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu.

Varıp eşiğine alnımı koydum

Sanki bir yeraltı nehri kaynıyordu.

Gözlerim yollarda, bekler dururum

“Nerde kardeşlerim” diyordu bir ses.

İlk kıblesi benim ulu Nebimin

Unuttu mu bunu acaba herkes.

Şimdi kimsecikler varmaz yanıma

Resulden yoksunum, tek ve tenhayım.

Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı

Çöllerde kayıp bir yetim vahayım.

Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde

Götür Müslüman’a selam diyordu.

Dayanamıyorum bu ayrılığa

Kucaklasın beni İslâm diyordu.

(144)

Akif İNAN sesinden – Mescid-i Aksa

Genel, Slider |